ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುಟ್ಟ ಅಳಿಲು ವಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಬೀಜಗಳೆಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ದಿನವಿಡೀ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ತನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಮರಗಳ ಪೊಟರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಡುವುದು ಅದರ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು.
ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಚಿಕ್ಕು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಿತು. “ಅಬ್ಬಾ! ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಯಿ ಇದು! ನನಗಿದು ಸಿಕ್ಕರೆ ಇಡೀ ವರ್ಷ ಹಸಿವಾಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಅದು ಅಂದುಕೊಂಡಿತು.
ಚಿಕ್ಕು ಕಾಡಿನ ಕೆರೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬಿಂಬ ಕಂಡಿತು. “ಓಹೋ! ನನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಯಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೆರೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ! ಯಾರಾದರೂ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕು” ಎಂದು ಚಿಕ್ಕು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿತು.
ಚಿಕ್ಕು ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳನ್ನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಚಾಚಿ ಆ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅದು ನೀರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಚಂದ್ರನ ಬಿಂಬವು ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಚೂರು ಚೂರಾಯಿತು. ಚಿಕ್ಕುಗೆ ಭಯವಾಯಿತು, “ಅಯ್ಯೋ! ನನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಯಿ ಒಡೆದು ಹೋಯಿತೇ?” ಎಂದು ಅದು ಚಿಂತಿಸಿತು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹುಟೀ ಎಂಬ ಗೂಬೆ ಹಾರಿ ಬಂದಿತು. ಹುಟೀ ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಕ್ಷಿ ಎಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಳಿಲು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಹುಟೀ ಮೆಲ್ಲನೆ ಅದರ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ವಿಚಾರಿಸಿತು.
“ಹುಟೀ, ನೋಡು! ಈ ದೊಡ್ಡ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಯಿ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಚಿಕ್ಕು ಅಳುತ್ತಾ ಗೂಬೆಗೆ ವಿವರಿಸಿತು.
ಹುಟೀ ನಗುತ್ತಾ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಮೋಡವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಂದ್ರನ ಬಿಂಬವೂ ಮಾಯವಾಯಿತು!
“ಅಯ್ಯೋ! ಈಗ ಚಂದ್ರ ಮಾಯವಾಯಿತು! ನಾನು ನನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ಮರೆತುಹೋಯಿತು” ಎಂದು ಚಿಕ್ಕು ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿತು. ತಾನು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕೆರೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅದು ತಪ್ಪಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಮೋಡ ಸರಿದು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಬಂದನು. “ಚಿಕ್ಕು, ಅದು ಕಾಯಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಆಕಾಶದ ಚಂದ್ರ. ಅದು ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೇರಿದ್ದು” ಎಂದು ಹುಟೀ ತಿಳಿಸಿತು.
ಚಿಕ್ಕುಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಕ್ಕಿತು. “ಹೌದು ಹುಟೀ, ಕೆಲವು ಸುಂದರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಾವು ಕೇವಲ ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಬೇಕು, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಯೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಚಿಕ್ಕು ಅರಿತುಕೊಂಡಿತು. ನೀತಿ: ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವು ಎಲ್ಲರ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಒಬ್ಬರೇ ಬಚ್ಚಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದ್ವಿಕ್ ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕವಿತ್ತು. “ಅಮ್ಮ, ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕಾ? ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ,” ಎಂದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಳಿದನು. ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಮರಗಳಿದ್ದವು. ಆಗ ಮನೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಶಾರದಾ ಅಜ್ಜಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೊರಬಂದರು. ಅವರು ಅದ್ವಿಕ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆದರು. “ಬಾ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ರಾಜ! ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ರುಚಿಯಾದ ಕಡ್ಲೆಬೇಳೆ ಉಂಡೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ…
Shreejith is the founder and author of Kannada Kathegalu. Driven by a deep passion for storytelling, he is dedicated to preserving and sharing the rich cultural heritage of the Kannada language through digital literature. His mission is to inspire readers by making traditional and modern stories accessible to all.